Afgelopen week is Hanny Claus op 89-jarige leeftijd overleden. Mijn grootste inspiratiebron om de geschiedenis van Kijkduin te onderzoeken en op te schrijven.
De vele gesprekken die ik met haar mocht hebben in de afgelopen jaren, hebben prachtige verhalen opgeleverd. Zij gaf ons een kijkje in de vroege jaren vóór de oorlog, haar onbezorgde jeugd op Kijkduin, de verschrikkingen tijdens de oorlog en de jaren erna, waarin Kijkduin weer opkrabbelde en opbloeide tot de familiebadplaats, zoals we die allemaal gekend hebben. Zij heeft alle episodes uit het dagboek van Kijkduin meegemaakt tot aan de laatste nieuwbouw toe. Vanaf haar balkon aan de Kijkduinsestraat, waar zij de laatste jaren woonde, volgde zij de ontwikkelingen op de voet. Maar het liefst liep zij door haar oude buurtje. Scheveningselaan, Noordwijkselaan, Duinlaan, Meer en Boslaan. “En hoor in gedachten de spelende kinderen in de straat en op de achtergrond een nachtegaaltje hoog in de bomen.”
De uitvaart is vandaag en zal, geheel volgens haar eigen wens, in besloten kring plaatsvinden.
Lieve Hanny, wij gaan je heel erg missen.
