Het net afgebouwde winkel- en woningblok in 1923, gelegen aan de Zeestraat (de latere Kijkduinschestraat), ingeklemd tussen de Zandvoortschelaan en Scheveningschelaan.
Een heus winkelcentrum langs de Kijkduinschestraat
Voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kende Kijkduin, net als tegenwoordig, een levendig winkelcentrum, gelegen aan de Zeeweg (de latere Kijkduinschestraat), ingeklemd tussen de Zandvoortschelaan en Scheveningschelaan.
Op de foto’s is te zien dat de winkelgalerij ook erboven gelegen portiekwoningen omvatte, die via 4 trapportalen bereikbaar waren.
Er hebben hier verschillende winkels en horecagelegenheden gezeten. Op de hoek met de Zandvoortschelaan zat aanvankelijk een tearoom ‘Sunny Home’, maar later kwam er een rijwielzaak voor in de plaats. Sowieso veranderde het aanbod van winkels regelmatig, het was natuurlijk vooral op het zomerseizoen gericht. Maar naast winkels met de gebruikelijke strandspullen, ijsverkoop en levensmiddelen, was er ook een kapper (Zondag, een bekende naam in Den Haag, zie foto’s in het album), een sigarenwinkel en op de andere hoek met de Scheveningschelaan, de melksalon, annex bakkerij Van Bockhove.
Koekie Kruimels
De Melksalon van Willem van Bochove was van de grootvader van Annieta de Jong.
Zij schrijft op onze Facebookpagina:
“De Melksalon, een melk- en broodwinkel, was van mijn opa Willem van Bochove. Zoon Izaak had achter in het pand de bakkerij. Boven de winkel was de woning van vader en 8 kinderen… Op de foto is goed te zien dat mijn opa rechtsboven uit het raam kijkt en dat mijn 2 tantes beneden staan.”
Oud-inwoner John van de Wouw, herinnerde zich nog de kruidenier/bakker Izaak Bochove, op de hoek van het blok:
“Us kids would walk by on the Scheveningschestraat on the way to school and after yelling “heeft U nog koekie kruimels?”, the baker would toss a paper bag with broken cookies through an open window, higher up on the wall, onto the street — they never actually hit the street, were usually caught in mid-air and devoured instantly.”

Ontruiming
Tijdens de bezetting moesten ook de winkeleigenaren het veld ruimen. Badgasten kwamen er al niet meer, want Kijkduin werd vanaf 1943 Sperrgebiet en niemand mocht er meer in (ook de bewoners niet!). Zo raakte de eens zo levendige winkelgalerij compleet in verval. In het fotoalbum zijn foto’s te zien, die kort na de bevrijding zijn gemaakt en waarop te zien is hoe de bezetter de boel had achtergelaten.
Peter van den Berg herinnert zich nog goed de verhalen van zijn opa. Op 20 september 2017 schrijft hij het volgende verhaal op de Facebookpagina, als reactie op een post over het winkelblok:
“Mijn opa had een levensmiddelenzaak. In de zomer was het altijd druk met badgasten die naar het strand gingen. Daarnaast bezorgde hij ook (Op bestelling) aan huis bij klanten. Met name in de Vogelwijk had hij veel klanten, waar hij met de auto (in die tijd sowieso al bijzonder) aan huis bezorgde. Vandaar de advertentie in de HC, die hoogstwaarschijnlijk door hem geplaatst is omdat hij weg moest met het gezin vanwege de gedwongen evacuatie. Het gezin is terecht gekomen in Moerwijk en nooit meer teruggekeerd naar Kijkduin. Mijn moeder leerde er op Het strand rond 1951 nog wel mijn vader (Loosduiner) kennen.”
Later voegt hij er nog aan toe:
“Het is m.i. een stuk ‘vergeten’ geschiedenis. De bewoners van de kuststreek / Sperrgebiet, die door de Duitse bezetters gedwongen werden hun huis en haard te verlaten en hun heil elders moesten zoeken. In het geval van mijn grootvader was hij zijn winkel kwijt (zonder enige compensatie) en kon hij na de oorlog niets anders doen dan genoegen nemen met een baan in de Metropole bioscoop.”

Mijn moeder in de kinderwagen voor de levensmiddelenzaak in de winkelgalerij. Medio 1933.

Na de oorlog is de winkelgalerij volledig gesloopt en lange tijd bleef dit terrein onbebouwd. Tot begin jaren ’70, toen langs de Kijkduinsestraat woonflats verschenen, waaronder het huidige flatgebouw.



























